Mało który klient zwraca jednak uwagę na VRM (Voltage Regulator Module), czyli sekcję zasilania. A to właśnie ten hardware’owy element decyduje o tym, czy Twój supermocny procesor rozwinie skrzydła, czy dostanie zadyszki po 5 minutach pracy.

1. Czym dokładnie jest VRM? (Mini-elektrownia na płycie)

Procesor to niezwykle delikatne urządzenie. Z gniazdka w ścianie płynie prąd o napięciu 230V, zasilacz komputerowy zmienia go na 12V, ale procesor potrzebuje zazwyczaj zaledwie około $1.2\text{V} – 1.4\text{V}$, i to podanego z chirurgiczną precyzją.

VRM to grupa małych elementów (w obudowach zwanych dławikami, kondensatorami i tranzystorami MOSFET) rozmieszczonych wokół gniazda procesora. Ich zadaniem jest:

• Obniżenie napięcia z 12V do wartości bezpiecznych dla CPU.
• „Wygładzenie” prądu, aby nie było żadnych skoków napięcia.
• Dostarczenie ogromnego natężenia prądu (często grubo ponad 100 Amperów!) w ułamku sekundy.

2. Efekt „taniej płyty głównej”

Wyobraź sobie sytuację: kupujesz topowy, 12-rdzeniowy procesor i montujesz go na najtańszej, budżetowej płycie głównej. Komputer się włącza, w internecie wszystko działa super.

Włączasz jednak wymagającą grę lub renderowanie wideo. Procesor zaczyna potrzebować mnóstwo energii. Słaba sekcja zasilania VRM zaczyna pracować na 100% swoich możliwości i… potwornie się nagrzewa, osiągając nawet 110-120 stopni celsjusza.

Co robi płyta główna, żeby się nie stopić?

Uruchamia mechanizm obronny. Nagle drastycznie obniża napięcie wysyłane do procesora. Efekt? Twój drogi, potężny procesor drastycznie zrzuca taktowanie (zwalnia), a Ty widzisz potężne ścinanie obrazu. Winny nie jest procesor, winna jest przegrzewająca się sekcja zasilania!

3. Fazy zasilania – dlaczego więcej znaczy lepiej?

Przeglądając specyfikacje lepszych płyt głównych, możesz spotkać oznaczenia typu: Sekcja zasilania w układzie 8+2 albo 14+2. O co w tym chodzi?

To liczba tzw. faz zasilania. Wyobraź sobie, że VRM to pracownicy budowy niosący ciężki worek cementu (prąd dla procesora):

Jeśli faz jest 12 lub 16 – ciężar rozkłada się na wielu „pracowników”. Każdy z nich wykonuje tylko ułamek pracy, dzięki czemu komponenty są chłodne, działają stabilnie, a prąd dostarczany do procesora jest idealnie czysty.

Jeśli faza jest jedna lub dwie – pracownicy szybko opadną z sił (VRM się przegrzeje).